المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
25
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
4 - امحوق كه نامش قينان بود قينان بامر خداى عزّ و جلّ قيام نمود و در آن زمان سلطنت عوج بن عناق كه از فرزندان قابيل بود ظهور كرد و عوج بن عناق طريقهء طغيان و فساد را پيش گرفت و مصيبت شيعه را شديد كرده آنها را دچار محنتهاى بزرگى نمود . وقتى كه وفات قينان نزديك شد خدا او را وحى كرد كه نور و حكمت خدا و تابوت و علم را بامانت نزد فرزند خود حيلث ( يا استحيكت ) بسپارد ، قينان فرزند خود را با جميع شيعيان مورد وثوق خود احضار كرد و فرزند خود را وصىّ قرار داده جميع مواريث انبياء و اسم اعظم خدا را به او تسليم كرد و خداى تعالى قينان را قبض روح فرمود . 5 - حيلث يا استحيكت بن قينان بعد از قينان حيلث طبق عهد و پيمانى كه پدر تا موقع وفات با او كرده بود مخفى از طهمورث و عوج بن عناق و ياران آنها بامر خدا قيام كرد ، زيرا كه عدّهء آنها كثير و قوّتشان زياد و عدّهء مؤمنين قليل بود . پس بحيلث وحى شد كه اسم اعظم خدا و حكمت و تابوت را به فرزند خود غنميشا بنحو امانت بسپارد ، حيلث غنميشا را احضار نمود و وصيّتى نظير وصيّت پدرش به فرزند خود كرد و تابوت و علمى كه در دست او امانت بود به غنميشا تسليم كرد .